سپاس های خاموش که هرگز به او نگفتم و لبخند های محو قلبم ارمغان زندگی و خوشبختی بود او هرگز دلش نمیخواست نباشم و همیشه مرا به سوی بودنی بی پایان رهنمون میکرد آری بهای شادی و حال خوب هیچوقت پول نبوده است