انگار روی پاییز
یه فنجون رنگ سیاه پاشیدن
لحظه ای پاییز
باقی همه تو
مرا بگیر از ماه
آسمان جای مرا میگیرد
زود تر بالا بیا
اینجا ستاره ای میمیرد
قیامت
نبودن توست
باور نمیکنی
برو
نگاهم نمی کنی
قهوه ام را تلخ مینوشم