بلند

بلند تر از گیسوی ماه نیست

دلتنگی 

به نگاهت نمیرسد 

فاضله هاشمی غزل

چکه چکه تفکر

از من می‌شنوید 

بذارید مجازی در مجازی بمیرد

فاضله هاشمی غزل

آسوده خاطر

من رفیق  انار بودم 

لحظه هایم 

سرا پا سرخ بود

اردیبهشت جان خاطرت آسوده باد 

فرزندِ چهارمِ  بهار نارنجی ست

فاضله هاشمی غزل

آفتابگر دان ‌‌ بودی 

خورشید من سهم  تو بود 

ماه من گر می‌شدی 

این آسمان فردا نداشت 

فاضله هاشمی غزل

صید

ماهیِ آرامِ من 

صیدت  شراب مرگ بود 

نئشه ی رویای تو بودم 

مستی دریا را می‌گرفت

فاضله هاشمی غزل